எம்.வி.வி.யின் சிறுகதைகள் : கோணல்களின் புன்னகை

நாங்கள் பெருநகரத்துக்கு இடம்மாறி வந்தபோது ஒரு வீட்டின் முதல் தளத்தில்தான் தொடக்கத்தில் வாடகைக்குக் குடியிருந்தோம். மாடிச்சுவரை ஒட்டி ஆறு தொட்டிகள் வைத்து அவற்றில் ரோஜாக்கன்றுகளையும் செம்பருத்திக்கன்றுகளையும் நட்டுவைத்தோம். வெகுவிரைவில் அவை உயிர்பெற்று பசுமையாக வளரத் தொடங்கின. ஒவ்வொன்றும் வெகுவிரைவில் புதிய கிளைகளோடும் இலைகளோடும் செழித்தோங்கி தோள் உயரத்துக்கு நின்றன. பெரும்பாலான கிளைகள் வீட்டுப்பரப்புக்குள் வானத்தை நோக்கி நிற்க, ஒருசில கிளைகள் மட்டும் வெட்டவெளியை நோக்கி வளைந்து ஒயிலுடன் அசைந்தபடி இருந்தன. அவை ஏன் மற்ற கிளைகள்போலல்லாது தனக்கென ஒரு திசையை வகுத்துக்கொண்டு வளைந்துசெல்லத் துடிக்கின்றன என்பது புரியவில்லை.