Home

Monday, 12 April 2021

நான் கண்ட பெங்களூரு - முன்னுரை

 

கடந்த ஆண்டில் ஒரு நாள் வழக்கம்போல தொலைபேசியில் உரையாடியபோதுஉங்கள் நினைவில் பதிந்திருக்கிற பெங்களூரைப்பற்றி  ஒரு புத்தகம் எழுதவேண்டும்என்று நண்பர் நடராஜன் சொன்னார். அப்போது தொடர்ந்து சிறுகதைகளை எழுதும் முனைப்பில் மூழ்கியிருந்தேன். ”சரி, எழுதுகிறேன்என்று அவருக்கு அக்கணத்தில் பதில் சொன்னபோதும் கதைகளின் உலகத்திலேயே வாழ்ந்திருந்தேன்.

வாழ்வின் திசைகள் - மிட்டாய் பசி நாவல் அறிமுகக்கட்டுரை

 

விவேகசிந்தாமணியில் ஒரு பாடல் ஆவீன, மழைபொழிய, இல்லம் வீழ, அகத்தடியாள் மெய்நோக, அடிமை சாகஎன்று தொடங்குகிறது. தற்செயலாக அடுத்தடுத்து வரும் நெருக்கடிகளில் சிக்கித் தவிக்கும் பரிதாபத்துக்குரிய ஒருவனைப்பற்றிய சித்திரத்தை அந்தப் பாடலில் காணலாம்.

Monday, 5 April 2021

செகாவ் என்னும் செவ்வியல் கதைக்கலைஞர் - கட்டுரை

 

இலக்கியத்தில் சிறுகதை என்னும் வடிவம் உருவாகி வந்த காலத்தில் அதற்கு நிலையானதொரு செவ்வியல் தன்மையை உருவாக்கியதில் இரு முக்கியமான முன்னோடிகளின் பங்கு குறிப்பிடத்தக்கது. ஒருவர் பிரெஞ்சு எழுத்தாளரான மாப்பசான். மற்றொருவர் ரஷ்ய எழுத்தாளரான ஆன்டன் செகாவ். தம் கதைகளில் சுவாரசியத்துக்கும் அப்பால் வாழ்க்கையின் ஒரு துண்டு சித்திரத்தை முன்வைத்து, அதில் பொதிந்திருக்கும் எண்ணற்ற சிக்கல்களையும் கோணங்களையும் உணர்த்தும் கலையில் அவர்கள் கைதேர்ந்தவர்கள்.

துர்காபாய் தேஷ்முக் : தொண்டின் நாயகி

 

கடந்த நூற்றாண்டின் இருபதுகளையொட்டிய காலத்தில் தேவதாசிப் பெண்களுக்கு சமூக மதிப்பில்லாத நிலை நிலவியது. சிலர் செல்வந்தர்களின் காமவேட்கையைத் தணிக்கும் கணிகையராக வாழ்ந்தனர். சிலர் தெருவில் திருமண ஊர்வலம் செல்லும்போது, பல்லக்குகளின் முன்னால் நடனமாடிப் பிழைத்தனர். சிலர் கோயில்களில் நடனமாடி வாழ்க்கையை நடத்தினர். அவர்கள் எந்தத் தரப்பினராக இருப்பினும், திருமணம் செய்துகொள்ளக் கூடாது என்பது மட்டும் எல்லோருக்கும் பொதுவான விதியாக இருந்தது. எல்லோரும் தேவதாசிப்பெண்களை களிப்பூட்டும் பொம்மைகளாகவும் இழிவாகவும் மதித்திருந்த வேளையில், காகிநாடாவில் வாழ்ந்த ஒரு பள்ளிச்சிறுமி மட்டும் அவர்களை மிகுந்த கெளரவத்தோடும் கனிவோடும் அணுகிப் பழகினாள். இந்தச் சமூகமும் அவர்களைத் தகுந்த மதிப்புடன் நடத்தவேண்டும் என்று விரும்பினாள். இந்தப் பிரச்சினையை காந்தியடிகளின் கவனத்துக்கு எடுத்துச் செல்லவேண்டும் என்று பன்னிரண்டு வயதான அந்தப் பிஞ்சுமனத்துக்கு எப்படியோ தோன்றியது. அந்தச் சிறுமியின் பெயர் துர்காபாய்.

Monday, 29 March 2021

புன்னகையின் தரிசனம் - கட்டுரை

 

துறவிகளுக்கென ஒரு நெறி உண்டு. அவர்கள் தம் பயணத்தில் அடுத்த வேளைக்கென எதையும் சேமித்துக்கொண்டு சுமந்து செல்வதில்லை. கிட்டுமோ கிடைக்காதோ என நினைத்து அச்சம் கொள்வதுமில்லை. அந்தந்த வேளையில் என்ன கிடைக்கிறதோ அதுவே அவர்களுக்குரிய உணவு. அதற்கு சற்றும் குறைவில்லாத நெறிகளைக் கொண்டவர்கள் கவிஞர்கள். அவர்களும் தம் எழுத்துப் பயணத்தில் எதையும் சுமந்துகொண்டு செல்வதில்லை. தம் கண்ணில் தென்படும் ஒவ்வொரு காட்சியிலும் அவர்களால் ஏதோ ஒன்றை புதுமையாகப் பார்க்கமுடிகிறது. அவர்கள் காதில் விழும் ஒவ்வொரு ஓசைத்துணுக்கிலும் அவர்களால் ஏதோ ஒன்றை புதுமையாகக் கேட்கமுடிகிறது. அந்தத் தரிசனங்களே அவர்களுடைய ஆக்கங்கள். காற்றைப்போல, வெளிச்சத்தைப்போல அவர்கள் அத்தரிசனங்களை உணர்ந்துகொள்கிறார்கள். அந்தத் தரிசனம்  என்பது பயிற்சியின் வழியாக அடையும் வெறும் திறமையல்ல. அது அவர்களிடம் தானாகவே நிகழ்கிறது. அப்படி தானாக நிகழும் வகையில் ஏதோ ஒன்று அவர்களுடைய ஆளுமையில் படிந்துள்ளது. அந்த ஆளுமையைக் கொண்டிருப்பதால்தான் அவர்கள் கவிஞர்களாக அறியப்படுகிறார்கள்.

Tuesday, 23 March 2021

கோவை அய்யாமுத்து : துயரம் தீண்டாத வானம் - கட்டுரை

 

கதராடைகளை அணிந்து அயல்நாட்டு ஆடைகளைப் புறக்கணித்தல், மாணவர்கள் கல்லூரிக்குச் செல்லாமலும் வழக்கறிஞர்கள் நீதிமன்றங்களுக்குச் செல்லாமலும் அரசைப் புறக்கணித்தல், தேர்தலில் பங்கேற்காமல் சட்டசபையைப் புறக்கணித்தல் என மூன்றுவகையான புறக்கணிப்புகளை ஆங்கில ஆதிக்கத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவதற்கான ஒரு செயல்திட்டமாக  காந்தியடிகள் வகுத்தளித்தார். தொடக்கத்தில் அரசு அவருடைய குரலைப் பொருட்படுத்தவில்லை. ஆயினும் அவருடைய ஒத்துழையாமை இயக்கத்துக்கு தேசம் முழுதும் பெருகிய மக்கள் ஆதரவைக் கண்டு திகைத்த அரசு, அரசுக்கு எதிராக மக்களைத் தூண்டும் வகையில் கட்டுரைகளை எழுதியதாக காந்தியடிகள் மீது தேசதுரோகக் குற்றம் சுமத்தி 10.03.1922 அன்று கைது செய்து எரவாடா சிறையில் அடைத்தது. அவருக்கு ஆறாண்டு காலம் சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. இரண்டாண்டுகளில் சிறையில் அவருடைய உடல்நிலை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சீர்குலைந்தது. அவசரமாக குடல்வால் அறுவை சிகிச்சை செய்யவேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டது. அதனால் அவர் 05.02.1924 அன்று விடுதலை செய்யப்பட்டார்.

பாதுகாப்பு - சிறுகதை

வணக்கம் மிஸ்டர் ரங்கராஜ். தீபிகா அனிமல்ஸ் கேர் அசோசியேஷன்ஸிலிருந்து பேசுகிறேன். என் பெயர் சதாசிவராவ். நீங்கள் ராவ் என்றே அழைக்கலாம். இரண்டு நிமிடங்களுக்கு முன்னால் நீங்கள் அனுப்பிய மின் அஞ்சலை இப்போது தான் படித்தேன். உங்களைப்போன்ற பெரிய மனிதர்களுடன் தொடர்பு வைத்துக்கொள்வதில் எங்கள் அசோசியேஷன்ஸ் மிகவும் பெருமை கொள்கிறது”.

இவ்வளவு சீக்கிரம் நீங்கள் தொடர்பு கொள்வீர்கள் என்று எதிர்பார்க்கவே இல்லை மிஸ்டர் ராவ். தொடர்புத் தளத்திலேயே இருந்தீர்களா?”